کرونا ابتدا در هالیوود به جهان آمد

به گزارش آخرین خبر، ویروس ها و بیماری های واگیردار محتوای کابوس همه ما هستند. مخصوصا حالا که ویروس کرونا قاره ها را پیموده و خطری جدی برای جان همه انسان ها به شمار می رود. حداقل یک قرن از راه پیدا کردن میکروب ها، ویروس ها، بیماری های واگیردار و طاعون به فیلم های آخرالزمانی می گذرد. بیماری ها، از جذام تا ایدز، تاریخ انسانی را شکل داده اند. بنابراین عجیب نیست که ویروس ها موضوع فیلم های ژانر وحشت و علمی- تخیلی شوند.

کرونا ابتدا در هالیوود به جهان آمد

به گزارش آخرین خبر، روزنامه اعتماد در ادامه نوشت: در متن پیش رو فیلم هایی که به شیوع ویروس و بیماری های واگیردار پرداخته اند بر اساس سال ساخت شان معرفی شده اند. اغلب آنها در ژانر وحشت جای می گیرند و دغدغه سازنده شان تصور کردن روزهای بحرانی و عملکردی است که از مسئولان انتظار می رود.

شیوع (2011)

استیون سودربرگ، کارگردان امریکایی پس از همه گیر شدن آنفلوآنزای خوکی در سال 2009 به فکر ساخت فیلمی درباره ویروسی که مرزهای چند قاره را می گذرد، افتاد. او قصد داشت تریلری پزشکی بسازد و در آن دقیقا آن چه اتفاق می افتد نشان دهد. سودربرگ فیلم شیوع را ساخت و در آن فرایند پرسرعت ویروس کشنده ای را که از هوا منتقل می گردد و طی چند روز فرد را می کشد، دنبال کرد. رشد این ویروس واگیردار با تلاش جامعه پزشکی جهان برای کشف درمانی برای آن همزمان است؛ همچنین جامعه پزشکی سعی دارد وحشتی را که سریع تر از خود ویروس پیش می رود، تحت کنترل درآورد. در این اوضاع و احوال هم مردم عادی برای زنده ماندن در جامعه ای که فروپاشیده است، تقلا می کنند. ماریون کوتیار، مت دیمن، لارنس فیشبورن، جود لا، گوینت پالترو و کیت وینسلت بازیگران این فیلم هستند.

پانتی پول (2008)

گرنت میزی دی جی ای است که در ایستگاه رادیویی شهر کانادایی پانتی پول کار می کند. زمانی که خبر انتشار ویروسی که آدم ها را به زامبی تبدیل می کند، می شنود خودش را در اتاقک رادیو حبس کرده و سعی می کند چاره ای برای هشدار درباره این ویروس و نوع انتقال عجیبش که زبان انگلیسی است، بیابد. به همین دلیل گرنت مجبور است با شنوندگانش فرانسوی دست وپا شکسته صحبت کند.

پانتی پول آشکارا فرضیه ای می سازد که معانی بسکمک در مورد رسانه های جمعی (به خصوص رادیو) و تنزل مقام زبان در فرهنگی که مبالغه آمیزی، زبانی خاص، اخبار ساختگی و سناریوهای مهندسی شده آن را دربرگرفته، دارد.

بروس مک دونالد، کارگردان سینما و تلویزیون کانادایی این فیلم تریلر را در سال 2008 براساس رمان پانتی پول همه چیز را عوض می کند نوشته تونی برجس، رمان نویس کانادایی روی پرده برد.

قرنطینه (2008)

جان اریک داودل، کارگردان و فیلمنامه نویس امریکایی که بیشتر او را برای ساخت فیلم هایی در ژانر وحشت می شناسیم، سال 2008 فیلمی با عنوان قرنطینه را با ویدیوهای پیدا شده ساخت که در حقیقت بازسازی فیلم اسپانیایی REC به کارگردانی و نویسندگی ژاوما بالاغارو و پاکو پلاساست. پس از شیوع ویروسی مرموز که انسان ها را به قاتل تبدیل می کند، گزارشگر تلویزیونی و فیلمبردارش در آپارتمانی که برای کنترل و جلوگیری از شیوع این ویروس قرنطینه شده است، زندانی می شوند. خطوط تلفن، اینترنت، تلویزیون و آنتن موبایل قطع شده است. و مقامات رسمی کسانی که در این آپارتمان محبوس شده اند، اطلاعات نمی دهد. بالاخره وقتی دوره قرنطینه تمام می گردد تنها شاهد و مدرک از این اتفاق فیلم عوامل تولید برنامه تلویزیونی است. قسمت دوم این فیلم را سه سال بعد جان پوگیو با عنوان قرنطینه: غیرقابل درمان ساخت که پیرنگ و مکان و زمان داستان آن ربطی به آرییسی نداشت. داستان هم درباره مسافران پروازی است که مقامات دولتی گمان می کنند آنها ویروس مرگباری دارند و آنها را به قاتل تبدیل می کند. بنابراین دستور قرنطینه شدن شان را می دهند.

من افسانه هستم (2007)

سال 1954 ریچارد ماتئسون، نویسنده امریکایی رمانی پسارستاخیزی در ژانر وحشت نوشت که در توسعه ژانر زامبی- خون آشام ها نقش بسزایی ایفا کرد. محبوبیت و پیروزیت این رمان به حدی بوده است که تا به حال سه اقتباس سینمایی آخرین مرد روی زمین (1964) به کارگردانی ابالدو راگونا و سیدنی سالکو، مرد اومگا (1971) به کارگردانی بوریس ساگال و من افسانه هستم (2007) به کارگردانی فرانسیس لارنس از روی آن ساخته شده است.

از نظر منتقدان فیلم من افسانه هستم ساخته فرانسیس لارنس- کارگردان امریکایی که پیش از آن کنستانین را ساخته بود- با نقش آفرینی ویل اسمیت پیروز ترین اقتباس سینمایی این رمان معرفی شده است. داستان فیلم زندگی آخرین مرد روی زمین، رابرت نویل را دنبال می کند که حین تلاش برای حفظ بقایش باید از بازماندگان مسموم به ویروس دوری کند. نویل، دانشمندی که به این ویروس مصون است در اوضاع و احوالی که ناقلان این ویروس او را احاطه کرده اند برای کشف درمان آن تلاش می کند. خوشبختانه روشنایی روز این بیماران را می کشد بنابراین شب ها بیرون می آیند و شهر را تخریب می کنند. نویل هم روزها به شکار مبتلایان می رود و داروهایش را روی آنها آزمایش می کند اما سه سال است که به هیچ نتیجه ای نرسیده است.

شیوع (1995)

در درام تعلیقی شیوع به کارگردانی ولفگانگ پترسون، فیلمساز آلمانی، تلاش عده ای از دانشمندانی را برای جلوگیری از نابودی شهری کوچک- و احتمالا سراسر کشور- به تصویر می کشد. اواسط دهه 1960 است که ویروسی مرگبار در زئیر، کشوری در آفریقای مرکزی، کشف می گردد که در طول 24 ساعت تمام ساکنان دهکده ای را می کشد. محققان دولتی برای بررسی و واکاوی علت فراخوانده می شوند و از سوی دیگر نیروهای نظامی تلاش دارند دهکده را از بین ببرند تا این که خطر انتشار ویروس را به جان بخرند. 30 سال بعد که دوباره این ویروس در آفریقا شیوع پیدا می کند، سم دنیلز (با بازی داستین هافمن)، کارشناس بیماری های واگیردار، فراخوانده می گردد. میمونی که حامل این بیماری است به امریکا قاچاق می گردد و طولی نمی کشد که این بیماری اهالی شهری را در حومه کالیفرنیا از پای درمی آورد. سم به کمک همسرش (رنه روسو) و همکار او (کوین اسپیسی) که محققان مرکز کنترل بیماری هستند، تلاش می کند درمانی برای این بیماری پیدا کند. در این حین ژنرال مک کلینتاک (دونالد ساترلند) معتقد است برای جلوگیری از انتشار ویروس باید آن شهر را بمباران کرد و جراح ارتش، ژنرال فورد (مورگان فریمن) میان سم و ژنرال مک کلینتاک گیر می افتد.

داستان شیوع در مورد این که نیروی نظامی و سازمان های مدنی تا چه حد در جلوگیری از شیوع ویروسی مرگبار و واگیردار نقش دارند، حدس می کند. اکران این فیلم در مارس 1995 با شیوع ویروس ابولا در زئیر همزمان بود.

12 میمون (1995)

تری گیلیام، کارگردان و فیلمنامه نویس بریتانیایی فیلم نئو نوآر علمی- تخیلی 12 میمون را بر اساس فیلم فرانسوی La Jetee ساخته کریس مارکر، فیلمساز فرانسوی، سال 1995 روی پرده برد. فیلم 12 میمون زندگی جیمز کول (با بازی بروس ویلیس) را در سال 2035 دنبال می کند. او زندانی است و اگر موافق سفر به گذشته باشد و ویروسی مرگبار را از بین ببرد، آزاد می گردد. این ویروس عمده جمعیت روی زمین را کشته است و باقی انسان ها ساکن زیرزمین ها شده اند چون هوا به این ویروس مسموم شده است. کول به سال 1990 یعنی شش سال پیش از شروع انتشار این ویروس بازمی گردد. اما هشدارهای او به گوش آدم های بی خبر غیر عقلانی به نظر می رسد و طولی نمی کشد که در آسایشگاه روانی بستری می گردد. در آنجا با دانشمندی به نام دکتر کاترین ریلی (مادلن استو) و جفری گونیز (براد پیت)، پسر دیوانه ویروس شناسی مطرح آشنا می گردد. همان موقع است که مقامات دولتی ای که کول را به سفر در زمان فرستاده اند او را به 2035 بازمی گردانند و بار دیگر او را به سال 1996 می فرستند. این بار کول، دکتر ریلی را می رباید تا از کمک های او بهره مند گردد. او در پی جست وجوهایش گرافیتی ارتش دوازده میمون را می بیند، اما به محض این که غرق تماشای گرافیتی می گردد، صداهایی می شنود و انگار دارد عقلش را از دست می دهد. ظاهرا گونیز که انگار دیوانه ای هذیان گو است، می تواند معمای 12 میمون را حل نماید.

آبله (1972)

آبله یا Variola Vera فیلمی محصول سینمای یوگسلاوی و به کارگردانی گوران مارکوویچ، فیلمساز صرب است. همان طور که از عنوان فیلم پیداست این اثر سینمایی به شیوع آبله در سال 1972 در یوگسلاوی و به خصوص رویدادهای مربوط به همه گیری و قرنطینه در بیمارستان عمومی بلگراد می پردازد. داستان از این قرار است که جهانگرد یوگسلاویایی از مردی بیمار در بازار آفریقا فلوت می خرد. طولی نمی کشد که علائم مرگبار آبله در او نمایان می گردد. هنگام بازگشت به بلگراد راهی بیمارستان می گردد دکترها که بیماری او را اشتباه تشخیص می دهند و باعث شیوع آبله می شوند... فیلم آبله رفتار خودخواهانه و ایثارگرانه انسان ها را در دوران بحران به تصویر می کشد. مارکوویچ فیلمنامه این اثر را با الهام از طاعون نوشته آلبر کامو، نویسنده فرانسوی، جلوی دوربین برد و در آن به مسائلی همچون مرزها، سیاست جلوگیری از نفوذ، عفونت و تصمیم گیری های بحرانی و سرنوشت ساز دولت بدون مشورت با شهفرایندانش از درون مایه های ثابت اغلب فیلم های مارکوویچ به شمار می فرایند. مارکوویچ این فیلم را با الهام از وقایع حقیقی ساخت اما عناصر ژانر وحشت نیز در آن دیده می گردد.

وحشت در خیابان ها (1950)

فیلم نوآر وحشت در خیابان ها به کارگردانی الیا کازان، کارگردان مطرح امریکایی است که در سال 1950 در خیابان های نیواورلئان جلوی دوربین برد. در فیلم وحشت در خیابان ها ریچارد ویدمارک، بازیگر سینما و تئاتر امریکایی، شخصیت دکتر کلینتون رید را ایفا می کند که در خدمات سلامت امریکا مشغول کار است و باید برای جلوگیری از انتشار یک نوع بیماری واگیردار با زمان رقابت کند. حامل بیماری، بیگانه ای غیرقانونی است که جنایتکارهایی به نام بلکی و ریموند فیچ (با نقش آفرینی جک پالانس و زیرو موستل، بازیگران امریکایی) او را به قتل رسانده اند. زمانی که ماموران محلی در گزارش خود به شرایط عجیب جسد اشاره می کنند، هراس از انتشار ویروس های جسد شکل می گیرد و در نتیجه دکتر رید را برای تحت کنترل درآوردن اوضاع احضار می کنند. او در ابتدای ماموریتش با مخالفت های رییس پلیسی (با نقش آفرینی پل داگلاس) روبه رو می گردد، اما بالاخره دکتر رید پابه پای رییس پلیس برای پیدا کردن ردپایی از بلکی و فیچ که هر دو ناقل این ویروس شده اند، کار می کند. کازان سبک فیلمبرداری فیلم مستند را برای ساخت وحشت در خیابان ها تجربه کرد. با وجود اینکه این اثر منتقدان را به دو دسته تقسیم کرد، کازان وحشت در خیابان ها را تنها فیلم کاملش می دانست. برای ساخت همین فیلم بود که جایزه بین المللی جشنواره فیلم ونیز و دو اسکار دریافت کرد.

نقاب مرگ سرخ (1964)

یکی از داستان های کلاسیکی که به شیوع بیماری پرداخته اند، داستان کوتاه نقاب مرگ سرخ است که ادگار آلن پو، نویسنده امریکایی آن را در سال 1842 نوشت. داستانی که فیلمسازهای مختلف آن را دستمایه ساخت فیلم های سینمایی کرده اند. یکی از درخشان ترین آنها فیلمی است که راجر کورمن، کارگردان و تهیه کننده امریکایی، در سال 1964 با بازی وینسنت پرایس، بازیگر امریکایی که برای نقش آفرینی در فیلم های ژانر وحشت مشهور است، جلوی دوربین برد. داستان فیلم از این قرار است که طاعون سرخ (مرگ سرخ) در ایتالیای قرون وسطی شیوع یافته و مردم از ترس مرگ به شاهزاده پراسپرو (وینسنت پرایس) حاکم ظالم که قلعه ای مستحکم و امن دارد، پناه برده اند تا از فرشته مرگ دوری کرده باشند. شاهزاده پراسپرو که خود را بنده شیطان می داند هر کسی را که به قلعه اش برود با بی رحمی می کشد. تا این که دهقان جوانی تصمیم می گیرد، مقابل ظلم او مقاومت کند و با فرشته مرگ معامله ای می کند. فیلم شامل دو زیرداستان دیگر می گردد که یکی بر اساس داستان دیگری از پو به نام هاپ فراگ و دیگری بر اساس داستانی از آگوست دو ویلیر دو لیل آدام، نویسنده فرانسوی به نام شکنجه امید است. فیلم نقاب مرگ سرخ هفتمین قسمت از مجموعه فیلم هایی است که راجر کورمن بر اساس داستان های ادگار آلن پو جلوی دوربین برد. در اغلب فیلم های این مجموعه وینسنت پرایس نقش شخصیت اصلی را ایفا می کند.

طاعون فلورنس (1919)

از قدیمی ترین فیلم هایی که به شیوع بیماری پرداخته اند، فیلم تاریخی و صامت طاعون فلورنس است که اوتو ریپرت، کارگردان آلمانی با فیلمنامه ای از فریتس لانگ، کارگردان و فیلمنامه نویس اتریشی- آلمانی در سال 1919 ساخت. داستان فیلم داستان عاشقانه تراژیکی است که وقایع آن در فلورنس و سال 1348، درست پیش از شیوع مرگ سرخ در ایتالیا که تمام قاره را در برگرفت، روی می دهد. لانگ فیلمنامه اش را بر اساس داستان کوتاه نقاب مرگ سرخ از ادگار آلن پو نوشت اما طاعون را در هیبت زنی اغواگر نشاند تا پیرنگ داستان بر اساس احساسات شخصیت ها پیش برود.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 25 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: anti6.ir شناسه مطلب: 941

به "کرونا ابتدا در هالیوود به جهان آمد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کرونا ابتدا در هالیوود به جهان آمد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید