حقیقتی درباره ارزش غذایی ماهی های آزاد پرورشی که کمتر شنیده اید - آخرین خبر

چالش های سلامت در توصیه های غذایی

دستورالعمل های تغذیه ای سازمان های معتبری چون وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) و انجمن قلب آمریکا (American Heart Association) همچنان مصرف ماهی آزاد پرورشی را به علت داشتن اسیدهای چرب مفید توصیه می نمایند. شواهد علمی تازه نشان می دهد که این توصیه ها بر پایه داده های قدیمی تنظیم شده اند و دیگر دقت گذشته را ندارند. کارشناسان نگرانند که مصرف نمایندگان با تکیه بر این راهنماهای منسوخ، تصور نادرستی از مقدار دریافت واقعی امگا 3 داشته باشند. پژوهشگران تأکید می نمایند که برای بازنگری قطعی در سیاست های سلامت به تحقیقات گسترده تری احتیاج است، اما نتایج فعلی هشداری جدی برای سلامت عمومی به شمار میرود.

پیامدهای زیست محیطی تغییر تغذیه

تغییر الگوی تغذیه از منابع دریایی به محصولات زراعی، علاوه بر افت کیفیت ماهی، فشارهای زیست محیطی تازه ای پدید آورده است. بخش بزرگی از سویای مصرفی این صنعت در آمریکای جنوبی کشت می گردد و این روند با جنگل زدایی های گسترده در اکوسیستم های حساسی مانند جنگل های آمازون (Amazon rainforest) پیوند خورده است. برآوردهای پژوهشگران دانشگاه نیویورک (New York University) نشان می دهد زمین های جنگلی پاک سازی شده برای تأمین خوراک صنعت آبزی پروری، وسعتی معادل کشورهایی چون نیکاراگوئه (Nicaragua) یا بنگلادش (Bangladesh) دارند. این چرخه یک بحران زیست محیطی را با بحرانی دیگر جایگزین نموده است؛ بار صید از دوش اقیانوس ها برداشته شده، اما فشار مخرب بر اراضی و پوشش های جنگلی افزایش یافته است.

اثرات کربنی و تغییر در اکوسیستم

آنالیز های صورت گرفته در اروپا و بریتانیا نشان می دهد جایگزینی منابع دریایی با نهاده های کشاورزی در پرورش ماهی آزاد، مقدار انتشار گازهای گلخانه ای را به ازای هر کیلوگرم محصول به دو برابر رسانده است. این فرآیند فراوری به سمت مدل های صنعتی شبیه به دامداری سوق پیدا نموده و پیامدهای ناگواری برای بوم سازگان های ساحلی و حیات وحش به جا گذاشته است. چگونگی تأمین سویا نیز نگرانی های شدیدی ایجاد نموده است؛ گزارش ها حاکی از آن است که نروژ (Norway)، به عنوان بزرگ ترین فراورینماینده ماهی آزاد در دنیا، بخش عمده سویای مورد احتیاجش را از شرکت هایی تهیه می نماید که مستقیماً در جنگل زدایی های غیرقانونی دست دارند.

ماهی آزاد برای چه کسی فراوری می گردد؟

بسیاری از پژوهشگران محیط زیست تأکید می نمایند که ادعای صنعت پرورش ماهی درباره برطرف گرسنگی دنیای و تأمین پروتئین همگانی، با واقعیت فاصله زیادی دارد. جهش فراوری ماهی آزاد در دو دهه گذشته بیشتر برای پاسخ به تقاضای بازارهای مرفه در نیمکره شمالی بوده است؛ کشورهایی که اساساً با کمبود پروتئین روبه رو نیستند. این روند اکوسیستم های حیاتی در نیمکره جنوبی را زیر فشار سنگین می گذارد و محیط زیست قربانی ارسال انبوه محصول به مصرف نمایندگان ثروتمند می گردد.

آیا آب های آزاد راه چاره مناسبی هستند؟

قانون گذاران در ایالات متحده در حال آنالیز طرحی با نام قانون پژوهش های آبزی پروری دریایی آمریکا (MARA Act) هستند که هدف آن تسهیل صدور مجوز برای پرورش ماهی در آب های دور از ساحل (Offshore) است. هواداران این طرح ادعا می نمایند انتقال قفس ها به آب های عمیق، آسیب های زیست محیطی به کرانه های ساحلی را مهار می نماید. منتقدان در پاسخ هشدار می دهند که این اقدام در عمل پایه گذار مزارع صنعتی غول پیکر در اقیانوس هاست؛ رویکردی که تفاوتی با دامپروری های صنعتی خشکی ندارد و در صورت نبود نظارت دقیق، آلودگی ها و تخریب ها را به پهنه دریاها می کشاند و به تنوع زیستی صدمه می زند.

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب کننده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

• با این برنامه رایگان ناچ بالای صفحه اندروید را به دکمه همه کاره تبدیل کنید
• برترین فریم ریت برای گیم چقدر است و از چه عددی به بعد بی فایده می گردد؟
• چه بر سر مهربانی آمده است؟ روایت هایی واقعی از زنده بودن مهرورزی میان انسان ها
• چرا استادان دانشگاه از سپردن کامل نوشتن به هوش مصنوعی، می هراسند؟
• کشف درب کاذب مقبره سقاره؛ دروازه روح در مصر باستان
• جمله ای از تیم کوک که ما را به فکر وامی دارد: نگران نماینده تر از اینکه ماشین ها بتوانند مثل انسان ها فکر نمایند، چیست؟